Een aanbestedende dienst hanteert geschiktheidseisen om te kunnen bepalen of een gegadigde of inschrijver in staat is om de opdracht uit te voeren. Geschiktheidseisen hebben altijd betrekking op de potentiële opdrachtnemer en niet op de opdracht. Een gegadigde of inschrijver dient tenminste aan de geschiktheidseisen te voldoen om deel te mogen nemen aan de verdere procedure. De aanbestedende dienst is niet verplicht geschiktheidseisen te stellen.
Er zijn drie soorten eisen:
• eisen aan de technische en beroepsbekwaamheid
• eisen om het financiële en economisch draagvlak aan te tonen.
• eisen inzake de beroepsbevoegdheid

Aanbestedende diensten hebben een ruime bevoegdheid voor het stellen van geschiktheidseisen. Maar er zijn wel enkele belangrijke uitgangspunten waaraan deze moeten voldoen:
• De eisen moeten objectief (niet discriminerend) en eenduidig zijn, dus niet voor verschillende uitleg vatbaar zijn.
• Alle eisen moeten in verband staan met het voorwerp van de opdracht en proportioneel zijn, dus in verhouding tot de opdracht staan.
• De eisen moeten transparant zijn, dat wil zeggen in de aanbestedingsstukken bekendgemaakt zijn.
• Voor alle gegadigden en inschrijvers moeten dezelfde eisen gehanteerd worden.
In de regelgeving staat echter niet hoe deze uitgangspunten toegepast moeten worden.

In het Bao is uitdrukkelijk voorgeschreven – met uitzondering van de beroepsbevoegdheid – welke bewijzen gevraagd mogen worden om de geschiktheid te toetsen. De aanbestedende dienst dient expliciet aan te geven welke van deze criteria hij in zijn aanbesteding wenst te gebruiken.

Voor een gegadigde of inschrijver is beroep op de draagkracht of bekwaamheid van derden onder bepaalde omstandigheden mogelijk.

De aanbestedingsregels kennen een strikte scheiding tussen geschiktheidseisen en gunningscriteria. Een geschiktheidseis mag niet gebruikt worden als (sub)gunningscriterium.

Technische en beroepsbekwaamheid
Financiële en economische draagkracht
Beroepsbevoegdheid

Terug naar de Metrokaart